GALVA  

[Jego Świątobliwość A.C. Bhaktivedanta Swami Prabhupada jest uczniem diksa Śrila Bhaktisiddhanty Sarasvati Prabhupady w linii Gaudiya Vaishnava, jest też uczniem sannjasa Śrila Bhakti Prajana Keśava Goswamiego, oraz założycielem aczarją ISCKON - Międzynarodowego Towarzystwa Świadomości Kryszny (1966 r.) Był pierwszym, który ustanowił Gaudiya Waisznawizm (przyp. tłum. Wisznuizm) w zachodnim świecie.]

[Maj, 1976] "Pewnego ranka na Hawajach stałem przy oknie Śrila Prabhupada z widokiem na jego prywatny ogród kiedy wszedł jego starszy uczeń o imieniu Siddhasvarupa dasa. Zaczął on uskarżać się na wszystkich tych 'ładnych chłopców' i osoby homoseksualne w ISCKON. Śrila Prabhupada nie mówiąc zbyt wiele, zwyczajnie pozwolił mu się wyżalić. Po jakimś czasie Siddhasvarupa nie otrzymawszy reakcji, której oczekiwał wyszedł. Śrila Prabhupada jeszcze przez chwilę siedział przy swoim biurku. Byłem wtedy bardzo zdenerwowany na Siddhasvarupa dasa, ale również byłem świadomy swojej seksualności. Śrila Prabhupada siedział tam w ciszy i głęboko rozmyślał. Następnie krótko rzucił na mnie wzrokiem i powiedział, 'Jaka jest różnica, jeśli osoba jest przywiązana do tego materialnego świata poprzez złote łańcuchy albo poprzez srebrne?' Odpowiedziałem, 'Nie wiem, Śrila Prabhupada.' Śrila Prabhupada kontynuował, 'Cieszę się, że Siddhasvarupa intonuje i czyta moje książki, ale on ciągle skupia się na wszystkich innych ale nie na Najwyższej Osobie. To jest ta ważna rzecz.'" (Zrelacjonowane przez Syamasundara dasa w Ashe Journal, Vol. II, nr 4)

Istnieją dwa rodzaje dharmy albo religii opisane przez Śrila Bhaktivinoda Thakura w Jego książce pt: "Jaiva Dharma". Jedną z nich jest naimittika-dharma, czy praktyki religijne, które są zależne od okoliczności i mają tymczasowy charakter (varnasrama-dharma mieści się w tej kategorii), a drugą jest sanatana-dharma lub religijne praktyki, które są wieczne i opierają się na duszy. Ten drugi rodzaj dharmy, znany również jako vaishnava-dharma lub jaiva-dharma, odnosi się bezpośrednio do natury każdej duszy jako wiecznego sługi Kryszny.

Wielu wielbicieli nie rozróżnia pomiędzy tymi dwoma rodzajami dharmy, ale mimo to w Waisznawiźmie mamy obowiązek dać pierwszeństwo vaishnava-dharmie przed naimittika-dharmą. Śrila Bhaktivinoda Thakura opisuje naimittikę-dharmę w następujący sposób:

"Geje i lesbijki zawsze byli częścią społeczeństwa od czasów wedyjskich aż do naszych postmodernistycznych. Powinni oni zostać zaakceptowani tacy jacy są pod względem ich orientacji seksualnej i zachęcani jak wszyscy inni do prowadzenia życia duchowego."

Podczas swoich spotkań z Allenem Ginsbergiem, Jego Świątobliwość AC. Bhaktiwedanta Swami Prabhupada przedstawia przykład w jaki sposób Waisznawa powinien słuchać i współdziałać z osobami, które są otwartymi homoseksualistami. Allen Ginsberg był słynnym poetą pokolenia bitników czasów "Beat generation" lat 1950. W roku 1956, wstrząsnął Ameryką publicznie celebrując swój homoseksualizm w wysoce kontrowersyjnej książce pt: "Skowyt". Proces sądowy oburzonych obywateli chcących ocenzurować tą publikację okazał się nieskuteczny i tym samym po raz pierwszy w Stanach Zjednoczonych homoseksualizm został publicznie otwarcie i szczerze wyrażony .

[Śrila Bhaktiwedanta Narayana Maharadża jest uczniem diksa i sannjasa Śrila Bhakti Pragjana Keśawa Goswamiego w tradycji Gaudiya Vaishnava, jest również założycielem aczarją światowej Misji Czystej Bhakti (Pure Bhakti Mission).]

"Śrila Narayana Maharadża został raz zapytany przez jednego ze swoich prezydentów świątyni, czy powinno się pozwolić wielbicielom gejom zamieszkać w jego świątyniach? Odpowiedział, że każdy jest mile widziany aby przyłączyć się do świątyni, tak długo jak oni będą podążać zasadami i będą przestrzegać ustaleń. Dodał on, że Śrila Bhaktivedanta Swami Prabhupada chciał aby wszystkie rodzaje osób przyłączały się do ruchu Pana Czajtanji to również było jego pragnieniem. (Zrelacjonowane przez Amara dasa, 5 grudnia 2005 r.)